Πες μου

Ινδιάνικο ωροσκόπιο

Οι ινδιάνοι της Αμερικής ή σωστότερα οι ιθαγενείς κάτοικοι της Αμερικής ζούσαν με απόλυτη ισορροπία με την μητέρα φύση. Διδάσκονταν από αυτή, την παρατηρούσαν και την σέβονταν. Το μεγάλο πνέυμα, ο Μανιτού, όπως έλεγαν, τους συμβούλευε με τις φωνές των ζώων, των φυτών, των δέντρων, των πουλιών ακόμα και του υδάτινου στοιχείου, ποταμιών και λιμνών. Τι ωραιότερο από αυτο; Δυστυχώς όσο πάμε και ξεχνάμε να παρατηρούμε τη μητέρα φύση.

Ξεχάσαμε να ακούμε τα μηνύματα, να βλέπουμε το πέταγμα των πουλιών, να ζούμε δίπλα στα ρυάκια. Σιγά σιγά χάθηκαν ή χάνονται όλα αυτά. Τα νέα παιδιά δεν έχουν δεί ποτέ γαιδουράκι. Δεν ξέρουν να ξεχαωρίσουν το πεύκο από το έλατο. Δεν έπιασαν ποτέ να φτιάξουν μια βαρκούλα από ξύλο και να την ρίξουν στο ποτάμι. Οι Ινδιάνοι όπου κι αν ζούν τα αφογκράζονατι όλα αυτά και ονειρεύονται. Ας τους ακούσουμε. Ας ξαναγυρίσουμε κοντά στη μητέρα φύση.