Πες μου

Διας

Ο Δίας, ο Πατέρας Θεών

Ο Δίας ή Ζεύς, ο Πατέρας Θεών και ανθρώπων, ο μέγας Νούς μέσα στον Όλυμπο, ο καλλίτερος απο τους θεούς και μέγιστος στην δύναμη μαζί και στη σοφία. Είναι βασιλιάς στον ουρανό γιατί κατέχειτον αιθαλόεντα κεραυνό αφού τον  Κρόνο τον πατέρα του νικησε στην δύναμη και νόμους όρισε και τιμές για τους αθανάτους και τους θνητούς. Ιδρύει την τρίτη και τελευταία θεική δυναστεία των Ελλήνων, τη δυναστεία του Ολύμπου. Για να το πετύχει αυτό χρειάστηκε να υπενικήσει τρομερές δυσκολίες Πολέμησε με τους Τιτάνες και αργότερα με τους Γίγαντες. Κι ύστερα έχει να αντιπαλέψει κι άλλον φοβερό αντίπαλο τέκνο της Γής και του Τάρταρου, τον Τυφωνέα και με όπλο τον κεραυνό το πετυχαίνει.

Τέλος απο το γένος των Τιτάνων έχει να αντιμετωπίσει τον Προμηθέα που εκπροσωπει την πονηριά και την νοημοσύνη και για μερικούς δημιουργός ειναι των ανθρώπων. Μα κι αυτόν, αφού σκληρά τον τιμωρεί, συμφιλιώνεται μαζί του. Αμέτρητες είναι οι ερωτικές ενώσεις του Δία με θεές και θνητές. Αμέτρητα και τα τέκνα του, θεοί, ημίθεοι, ήρωες και θνητοί. Εννέα οι σύζυγοι του (θεικές ιδιότητες) με τελευταία την Ήρα.

Ο Ζευς ήταν ο κορυφαίος θεός του Πανθέου των Ολυμπίων και ο υπέρτατος θεός των αρχαίων Ελλήνων.

Πρώτη σύζυγος του η Μήτις (κόρη του Τιτάνα Ωκεανού και της Τιτανίδας Τιθύος- η προσωποποίηση της φρόνησης-σύνεσης). Από την ένωση τους γεννιέται η Αθηνά η αστραποματα της Σοφίας θεά και ο θεικός Νους του Δία αφομοιώνει πλήρως την ουσία της συζύγου του, την Φρόνηση.

Δεύτερη σύζυγος του η Θέμις (θυγατέρα του Ουρανού και της Γαίας -η θεά της Δικαιοσύνης και των θεσμων )Από την ένωση τους γεννιούνται οι Ωρες , τρεις θυγατέρες, η Ευνομία, η Δίκη και η θαλερή Ειρήνη που των θνητών φροντίζουνε τα έργα. Μετά γεννιούνται οι Μοίρες, η Λάχεσις, η Άτροπος και η Κλωθώ, που ο Δίας τους χάρισε  την μέγιστη τιμή και στους ανθρώπους δίνουν και το καλό και το κακό , όρια βάζοντας στην ζωή τους. Έτσι, ο Δίας - Νούς ενστερνίζεται τις έννοιες του δίκαιου και του νόμου που αναπόδραστες συνέπειες που έχει η έλλειψη ή η απορριψη τους.

Τρίτη σύζυγος του, η Ευρυνόμη (κόρη του Τιτάνα Ωκεανού και της Τιθύος-αυτή που ευρέως ορίζει και δίνει , η προσωποποίηση της γενναιοδωρίας ). Από αυτό το θεικό ζευγάρι γεννιούνται οι Τρείς Χάριτες, η Αγλαία, η Ευφροσύνη, η Θάλεια (η ομορφιά, η χαρά και η νεότης -ακμάδα). Το τρίτο δε απαραίτητο στοιχείο, το εύρος και η γενναιοδωρία στο Νου του Δία προστίθεται.

Τέταρτη σύζυγος η Δήμητρα η πολύτροφος (θυγατέρα του Κρόνου και της Ρέας, αδελφή του Δία, θεά της γονιμότητας της γης ,της καρποφορίας, της γεωργικής επιστήμης). Απ αυτη την ένωση γεννιέται η Κόρη, η Περσεφόνη (θεά-βασίλισσα του Αδη, που τους νεκρούς αποδέχεται). Ο θεικός του Δία Νους καρποφορεί φανερά και αφανώς και αναγεννιέται αξιοποιώντας πλήρως όλα τα στοιχεία της ζωής και του θανάτου.

Πέμπτη σύζυγος του η Μνημοσύνη (Τιτανίδα, κόρη του Ουρανού και της Γαίας ,θεά της Μνήμης , επιμελείται την διατήρηση των πραγμάτων). Εννιά ήμέρες σμίγει ερωτικά με τον Δία και γεννιούνται οι εννέα Μούσες (Καλλιόπη, Ευτέρπη, Ερατώ, Θάλεια, Μελπομένη, Τερψιχόρη, Κλειώ, Ουρανία,Πολύμνια). Και η μνήμη απαραίτητη για την δημιουργία και η μουσική αρμονία αφομοιώνονται απο τον θεικό Νου , του Δία

Έκτη σύζυγος η Λητώ (Τιτανίς, θυγατέρα του Τιτάνα Κοίου και της συζύγου του Φοίβης, η ελεήμων θεά,αυτή που θέλει να προσφέρει σε όλους, η πραεία, αυτή που έχει αγαθή πρόθεση). Μητέρα των Διδύμων Φωτεινών Θεών, του Απόλλωνος και της Αρτέμιδος.Προσφέρει στο Νου του Δία την φώτιση της αγάπης και της γνώσης.

Έβδομη η Μαία (Θυγατέρα του Τιτάνα Ατλαντα και της Πληιόνης , σημαίνει την εκμαιευση των ιδεών ) χαρίζει στο Δία τον θεό Ερμή που προσωποποιεί την ερμηνεία της θείας βούλησης.

Όγδοη σύζυγος, μια θνητή που γίνεται θεά, η Σεμέλη (κόρη του Κάδμου και της Αρμονίας συμβολίζει την φροντίδα). Απο αυτή την ένωση γεννιέται ο Διόνυσος, ο θεός που μεσολαβεί μεταξυ θνητών και αθανάτων και με την ενθουσιαστική μανία οδηγεί προς την αυτογνωσία).

Τελευταία σύζυγος του Δία η Ήρα (θυγατέρα του Κρόνου και της  Ρέας , αδελφή του Δία, θεά του Γάμου, το όνομά της είναι αναγραμματισμος της λέξης αήρ, σημαίνει επίσης την χάριν και τη βοήθεια, προσωποποιεί την αόρατη ουσία του κόσμου, την ψυχή). Απο την ένωση τους γεννιούνται η Ήβη , ο Άρης, η Ειλείθυια. Και ο Νους του Δία ολοκληρώνεται, έχοντας αιώνια ανανεωτική ικανότητα, ανδρεία και ευτοκία λογισμών.

Από τις ενώσεις του Δία με τις θνητές ερωμένες του γεννιούνται για δεκαεφτά γενιές ήρωες και ηγεμόνες των Ελλήνων. Πρώτη την Νιόβη κόρη του Φυρωνέα και της Λαοδικείας αγάπησε που απόκτησε τον Άργο, ιδρυτή του Άργους. Την Ιώ , κόρη του Ίναχου,του αρχαιότερου βασιλιά του Άργους και μαζι της γεννά τον Έπαφο. Την Ευρώπη, κόρη του βασιλιά Αγήνορα απαγάγει μεταμορφωμένος σε ταύρο και αποκτά τρείς γυιούς, ήρωες της Κρήτης , τον Μίνωα, τον Ραδάμανθυ και τον Σαρπηδόνα.Την Δανάη, κόρη του Ακρίσιου (βασιλιά του Άργους)συναντά σα χρυσή βροχή και της χαριζει τον ήρωα Περσέα γυιό της.

Με την Λήδα, κόρη ενός βασιλιά της Αιτωλίας και σύζυγο του Λακαιδεμόνιου Τυνδάρεω, ο Δίας μεταμορφωμένος σε κύκνο γεννά τον Πολυδεύκη και την Ελένη, την Φθία για να πλανέψει, σε περιστέρι μεταμορφώθηκε και γεννήθηκε ο Αχαιός.

Τελευταία θνητή που αγάπησε, ο Ζεύς, η Αλκμήνη, σύζυγος του Αμφιτρύωνα. Παίρνοντας την μορφή του άντρα της την κατακτά και απο την ένωσή τους γεννιέται ο πιο δοξασμένος ήρωας της ελληνικής μυθολογίας , ο Ηρακλής.

Από τους έρωτες του Δία με Νύμφες ξεχωρίζουν, η ένωση με την Καλλιστώ που καρπός της είναι ο Αρκάς γεννάρχης των Αρκάδων. Η ένωση με την Αίγινα που γέννησε τον Αιακό και η ένωση με την Αντιόπη που γεννά δίδυμους γυιούς τον Αμφίωνα και το Ζήθο και η Ταυγέτη ,του γεννά τον Λακαιδέμονα.

Η λατρεία του Δία, απλωνόταν σε ολόκληρη την σημερινή Ελλάδα αλλά και έξω απο αυτήν. Τα κυριότερα ιερά του είναι:
Το ιερό στο όρος Λυκαίον στην Αρκαδία κοντα στην αρχαιότερη πόλη, την Λυκόσουρα.
Το ιερό στην Δωδώνη (λατρευόταν μαζί με την Διώνη-κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος και μητέρα συμφωνα με κάποιους συγγραφείς της Αφροδίτης),το αρχαιότερο μαντείο.
Το ιερό στην Ολυμπία, που απο τον πεμπτο αιώνα στέγαζε ένα απο τα επτά θαύματα του κόσμου, το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία, έργο του Φειδία.
Μα ξακουστή η Ολυμπία ήταν για τους αγώνες που τελούνταν καθε τεσσερα χρόνια προς τιμη του Δία, τους ολυμπιακούς αγωνες.
Τα ιερά στην Κρήτη στα αντρα (Ιδαίο, Δικταίο) μα και στη Φαιστό.
Το ιερό του Αμμωνος Διός στη σημερινη Λιβύη.
Ο Παυσανίας αναφέρει οτι το πρωτο ιερό αφιερωμένο στον Ελλάνιο Δία ήταν στην Αίγινα στο Πανελλήνιο όρος.

Ο Ζεύς, κυρίαρχος του Ολύμπου, είναι επίσης ο προστάτης των δικαιωμάτων που σε αυτά στηρίζονται όλες οι σχέσεις των ανθρώπων Θεός του όρκου, της οικογένειας, της φιλοξενίας.Προστατεύει τους κήρυκες και τους ικέτες. Αντιπροσωπεύει, τον Νου, την Δύναμη, την Φρόνηση, το Αγαθο.

Τα εμβλήματα του είναι το σκήπτρο, ο αετός, η αιγίς, ο κεραυνός.

Εχουν μετρηθεί πάνω από εκατόν πενήντα προσωνύμια που αναφέρονται στο Δία.
Πατήρ θεών και ανθρώπων, Υψιστος,Ολύμπιος, Υέτιος, Αλάστωρ, Αλεξίκακος, Εφέστιος, Ερκείος, Νεφεληγερέτης, Κεραυνιος, Υψιβρεμής, Ερίγδουπος, Πατρώος, Πολιεύς, Ελλάνιος, Φίλιος, Ελευθέριος, Ορκιος, Ξένιος, Εύνους, Αρχή Πάντων και Τελευτή, Αυτοπάτωρ, Μοιραγέ.